Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.
EN

Sergei Nakariakov

Sergei Nakariakov
trąbka

fot. Thierry Cohen

 

Sergei Nakariakov

Sergei Nakariakov przekracza granice tradycyjnie definiujące rolę trąbki w świecie muzyki poważnej. Został nazwany przez fińską prasę „Paganinim trąbki” po występie na festiwalu w Korsholm w wieku zaledwie trzynastu lat. Artysta przemawia własnym, niepowtarzalnym głosem, wykraczającym daleko poza zwykłą ekspresję wirtuozerii. Repertuar Nakariakova obejmuje nie tylko całość literatury napisanej na trąbkę, lecz wkracza na coraz to nowe terytoria, w tym wiele fascynujących transkrypcji, będących wyrazem poszukiwań nowych środków ekspresji muzycznej. Nakariakov samodzielnie przyczynił się do spopularyzowania flugelhornu jako instrumentu koncertowego. Sergei Nakariakov rozpoczął karierę koncertową w wieku dziesięciu lat, występując z towarzyszeniem orkiestr w najbardziej prestiżowych salach koncertowych Związku Radzieckiego. W 1988 roku otrzymał dyplom na konkursie instrumentów dętych blaszanych dla dorosłych. Stało się oczywiste, że dalszy rozwój i nauka artysty muszą się odbywać poza granicami Związku Radzieckiego. Rodzina artysty podjęła decyzję o przeniesienu się do Izraela, aby uzyskać możliwość podróżowania bez ograniczeń. Od tego czasu występował w najważniejszych ośrodkach muzycznych na całym świecie, w tym w Hollywood Bowl w Los Angeles, Lincoln Center w Nowym Jorku, a także w Royal Festival Hall i w Royal Albert Hall w Londynie.

Nakariakov występuje na festiwalach w większości państw europejskich. Co roku wyrusza na kilkutygodniową trasę po Japonii, a także występuje gościnnie jako solista w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie. Współpracuje z najsławniejszymi muzykami, dyrygentami i orkiestrami na świecie. Koncerty artysty znajdują się w abonamentach najważniejszych sal koncertowych na świecie – zarówno z towarzyszeniem orkiestry, jak i recitale z towarzyszeniem siostry, pianistki Wiery Ochotnikowej, czy belgijskiej pianistki Marii Meerovitch.

W 2002 roku Sergei Nakariakov otrzymał nagrodę ECHO Klassik w kategorii instrumentalista roku. W 2006 roku, z towarzyszeniem monachijskiej orkiestry kameralnej wystąpił w światowym prawykonaniu „ad absurdum” – koncertu skomponowanego dla muzyka przez Jörga Widmanna, uwzględniającego nietypową, technikę oddechu cyrkulacyjnego. Sergei Nakariakov był członkiem jury w konkursie „BBC Young Musician of the Year 2006” w Newcastle Gateshead (Anglia).

Płyty artysty wydane przez wytwórnię Teldec Classics International (Warner) otrzymują entuzjastyczne recenzje krytyków i wywołują zachwyt publiczności. Wśród nagranego repertuaru znajdują się najsłynniejsze koncerty na trąbkę z orkiestrą, a także dwie płyty z recitalami wirtuozowskich utworów na trąbkę Bizeta, Paganiniego, de Falli, Gershwina i Rimskiego-Korsakowa (z towarzyszeniem pianisty Aleksandra Markovitcha). W Japonii artysta wystąpił również w romantycznym filmie produkcji japońskiej pt. „Taiga-no itteki”, którego bohaterem jest rosyjski trębacz. Nakariakov również występuje na ścieżce dźwiękowej do filmu.

Sergei Nakariakov gra na instrumentach Antoine’a Courtois z Paryża.

fragmenty recenzji:
„Sergei Nakariakov gra na trąbce z łatwością, z którą wiekszość z nas zaledwie oddycha – jak nam się uda” San Fransisco Chronicle

„Brzmienie Nakariakova jest zaprzeczeniem zimnego materiału, z którego wykonany jest jego instrument. Przykłada trąbkę do ust i zaczyna na niej śpiewać, a jego technika pracy językiem jest tak płynna, że łatwo się przekonać, dlaczego został nazwany „Paganinim trąbki”. Santa Barbara News-Press