Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.
EN

Hervé Niquet

Hervé Niquet
dyrygent

fot. Eric Manas

 

Hervé Niquet
 

Hervé Niquet studiował pod kierunkiem pianistki Marie-Cécile Morin, byłej uczennicy Marguerite Long i Maurice’a Ravela, przyjaciela Samsona François. Dzięki nim, artysta nauczył się poszukiwać w muzyce pierwotnych intencji kompozytorów, trzymając się ściśle oryginalnego zapisu nutowego.

Po uzyskaniu wszechstronnego wykształcenia jako klawesynista, organista, pianista, śpiewak, kompozytor, chórmistrz i dyrygent, Hervé Niquet uzyskał cenne doświadczenie jako korepetytor śpiewu w Opéra National w Paryżu. Współpracując z choreografami takimi jak Rudolf Nurejew i Serge Lifar uzyskał szeroką wiedzę o nieznanych i nietypowych źródłach muzyki, zgłębiając tajniki interpretacji odbiegającej od uznanych tradycji.

W 1987 założył Le Concert Spirituel z zamiarem wskrzeszenia tradycji wielkiego motetu francuskiego. Le Concert Spirituel zdobył uznanie w światowych kręgach muzycznych jako jeden z czołowych zespołów wykonujących muzykę baroku w szerokim spektrum gatunków i stylów – od muzyki sakralnej, po symfonie i opery. Zespół i jego założyciel odkryli i przywrócili do życia wiele całkowicie dotąd nieznanych dzieł kompozytorów francuskich, angielskich i włoskich tego okresu.

Hervé Niquet również dyryguje znanymi orkiestrami na całym świecie, z jednakową pasją poświęcając czas dziełom XIX i XX wieku. Jest jednocześnie przekonany o niepowtarzalności muzyki francuskiej. W 2009 roku Hervé Niquet dołączył do formacji Palazzetto Bru Zane – Centre de musique romantique française w Wenecji, z którą wspólnie zrealizował wiele projektów, ponownie odkrywając i dyrygując takimi dziełami jak „Herculanum” Féliciena Davida, „Dimitri” Victorina Joncières, „La légende des ours” Marie Jaëll, czy „La Reine de Chypre” Fromentala Halévy.

Hervé Niquet jest gorącym entuzjastą i wielbicielem opery. Często dyryguje spektaklami scenicznymi, prowadząc zespół Le Concert Spirituel lub występując jako dyrygent gościnny. Współpracował z wieloma reżyserami, w tym z Mariame Clément, Georges Lavaudantem, Gilles i Corinne Benizio (znanymi jako Shirley i Dino), Joachimem Schlömerem, Christophem Marthalerem, Romeo Castelluccim („Orfeo ed Euridice” Glucka w 2014 roku w Théâtre Royal de La Monnaie w Brukseli), czy Christianem Schiarettim („Castor et Pollux” Rameau w 2014 roku w Théâtre des Champs-Elysées w Paryżu).

Hervé Niquet jest dyrektorem muzycznym Chóru Radia Flamandzkiego i pierwszym dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii w Brukseli. Wraz z oboma zespołami artysta nawiązał współpracę z Palazzetto Bru Zane w celu nagrania cyklu kantat komponowanych w związku z konkursem Prix de Rome. Dotąd zarejestrowane zostały dzieła Claude Debussy’ego, Camille’a Saint-Saënsa, Gustave’a Charpentiera, Maxa d’Ollone i Paula Dukasa, jak i nieznane opery Victorina Joncières i Féliciena Davida (nagranie opery „Herculanum” otrzymało nagrodę Echo Klassik w 2016 roku).

Hervé Niquet jest również pedagogiem, kształcąc następne pokolenie muzyków w Académie d’Ambronay, Jeune Orchestre de l'Abbaye aux Dames, Schola Cantorum, CNSMD de Lyon, czy na uniwersytecie McGill w Montrealu. Prowadzi kursy mistrzowskie i wykłady, dzieląc się wiedzą nabytą w trakcie badań nad interpretacją, najnowszymi odkryciami w dziedzinie muzykologii, jak i doświadczeniem i poradami dotyczącymi realiów i codziennej pracy zawodowego muzyka.

Hervé Niquet jest Oficerem Orderu Sztuki i Literatury.